Merhaba boş sayfa.
Görüşmeyeli biraz oldu.
O günden bugüne muhteşem işler başardığımın müjdesini vermek isterdim ancak gerçek hayatta işler böyle yürümüyor.
2019 yılına geri dönmüşüm gibi bir his var içimde. Eğer bu doğruysa kendim için endişelenmeden edemiyorum.
Bu panik hali, bu uykusuzluk, bitmeyen kabuslar ve odaklanamama.
O zamanki halime geri dönmek istemiyorum. O halimi yenmek ve normale dönmek senelerimi almıştı.
Ancak duruma iyi tarafından bakacak olursak, artık kendimden uzaklaştıracağım kimsem yok. Benden tiksinecek, ilişiğini kesecek, arkamdan konuşacak kimse kalmadı etrafımda. İyi bir şey. İyi bir şey.
Bu krizi romanıma daha çok ağırlık vererek fırsata çevirmem lazım. Yoksa beni yiyip bitirir.
İlk bölümü hazır bile. Kimsenin varlığından haberi yok. Belki de hiç olmayacak. Olmasın. Kimin umurunda. Benim değil.
Ben sadece yazmak istiyorum. O dünyada kaybolmak istiyorum.
O dünyayı anlatmak nefes almak gibi. Yazmadığım her gün, her saat, her dakika boğuluyorum.
Yazmam lazım. Kendimi iyi hissetmiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder